0616091350 Instagram Whatsapp
Blog

Uit overlevingsmodus

Datum: 05-03-2019 Door: Steffie van den Broek Visie, balans, overleven
Datum: 05-03-2019 Door: Steffie van den Broek Visie, balans, overleven

Tijd voor jezelf in het drukke gezinsleven

Sinds januari is er hier van alles veranderd in het gezinsleven. Een dametje dat vier werd, een dreumes in plaats van baby, nieuwe werkzaamheden in de avonden, een training erbij volgen. Hele gezin stond op z’n kop. En de rust, ons vertrouwde ritme en balans? Nou dat was goed zoek. Niet zo gek natuurlijk, heel normaal zelfs. Maar zelf heb ik wel moeite om de overgangsfase te accepteren. Die sla ik het liefste over. Heb je net een balans gevonden en dan verandert alles weer. Komt er weer een nieuwe ontwikkeling om de hoek kijken, waarvan je weet dat hij komt, maar waar je je niet helemaal op kunt voorbereiden. Oké, volgens mij is het wel duidelijk dat ik van controle hou. En dat had ik de afgelopen weken niet. Om gek van te worden!

Het gezin is eigenlijk altijd wel in ontwikkeling. En een leven met (jonge) kinderen is best hectisch. Langzaam aan keert de rust hier weer terug. Maar de juiste balans zijn we nog samen aan het zoeken  en vormen. Wel weer vanuit ontspanning en ‘go with the flow’. (Mijn vorige blog over ‘flow’ al gelezen?). Vorige week had mijn dochter haar eerste officiële schoolvakantie. En ook al was het plan om door te werken bedacht ik mij ineens: ‘ Ik neem een weekje vrij!’.  Focus op de kinderen, mijn man en mijzelf en stil staan bij het leven zoals het nu is. 

En we gaan weer door

Ik hou van aanpakken. Doorzetten, gaan met die banaan, vallen en weer opstaan. ‘Niet lullen, maar poetsen’ Weet je wel? Maar deze keer was het anders. Ik had een aha-moment. Ik besefte mij ineens waarom we soms zo door gaan. En dit heeft niets te maken met doorzettingsvermogen. Dit heet ‘overgaan op overlevingsmodus’ (Am i right?!). Soms word je  bijna opgezogen door het drukke gezinsleven. Door alle ontwikkelingen, lastige situaties en slaapgebrek. En omdat je niet weet hoe je dit kunt veranderen. Hoe dit patroon doorbroken kan worden, ga je maar gewoon door. 

Eigenlijk ben je te moe, maar je gaat maar door. Eigenlijk heb je geen idee hoe en wat, maar je weet niet beter, dus je gaat maar door. Eigenlijk ben je het zat, en geeft je lichaam aan dat het rust en stabiliteit nodig heeft. Maar omdat je niet weet hoe je het anders moet doen, ga.je.maar.door. OVERLEVEN! Ik denk dat veel mama’s en papa’s vanuit deze modus leven. Ze houden het best even vol. Maar je houdt jezelf voor de gek wanneer je denkt dat dit jou niet zal opbreken. Dat je dit, zo op deze manier, wel vol kunt houden. Sterk ben je! Zeker. Maar ten koste van wat laat je dit leidend zijn? 

Sta eens even stil! 

Een paar jaar geleden stond ik zelf in stand overleven. En wat een wijze les is dit geweest. In die tijd heb ik geleerd om voor mijzelf te zorgen, om stil te staan en de tijd te nemen voor het seizoen van het leven waarin wij ons bevonden. En vooral ook om mijzelf de tijd te gunnen om iets te leren en om te accepteren dat ik niet alles hoef te kunnen. Het is een tijd geweest waarin mijn identiteit weer opnieuw werd gevormd en waar we samen, mijn man en ik, een visie ontwikkelde voor ons  gezin. En de wijze les gaat nog steeds door. Vorige week besefte ik dit weer, toen ik besloot naar mijn hart te luisteren en een week vrij te nemen. Even stil staan. De valkuil is nog steeds dat wanneer ik niet zo 1,2,3 weet hoe ik een lastige situatie moet oplossen dat ik gewoon blijf door denderen. 

De week werd gevuld met qualitytime met het gezinnetje en met mijzelf. Vooral ook met mijzelf om even stil te staan. Een hele dag alleen. Aan het einde van de dag voelde ik weer een rust terug keren. Ik kreeg ruimte om na te denken over hoe we het gezin nu leiden en waar onze prioriteiten liggen. Als je zo van een afstandje kijkt, even uit de situatie, ontdek je dat er toch dingen zijn die anders of minder kunnen. Acceptatie hiervan was eigenlijk het probleem. Ik kan niet alles. Genade, geen perfectie is de oplossing. En weet je, de balans is nu niet meteen weer terug. De overgangsfase is nog niet voorbij. Dit zal nog wel even zoeken blijven. Maar ik ren niet meer door. Ik ben bewust uit de overlevingsmodus gestapt. Op tijd had ik door wat er met mij gebeurde, en koos er voor om naar mijn hart te luisteren. Dankbaar dat ik dit mocht leren een aantal jaar geleden. 

Plannen 

Ik hoop dat het andere mama’s of papa’s midden in zo’n lastige situatie, midden in alle drukte van het gezin, mag inspireren en bemoedigen. Neem jij de tijd om stil te staan in het drukke gezinsleven? Om zelf tot rust te komen en om de visie weer scherp te stellen? Zo niet, dan daag ik je uit om dit te gaan doen! Dus pak nu je agenda en plan een dag voor jezelf. Alleen, het liefst niet thuis! En neem je rust. Gedaan? You go for it!

Liefs Steffie